یکی..

یکی باباش خیلی خوب و مهربونه..

یکی باباش ادیب و باسواده..

یکی باباش دکتره، یکی مهندس، یکی دانشمند..

یکی باباش خیلی غرغرو و بی اعصابه! یه جوری که حتی به سلیقه اون اهمیت نمی ده..

یکی باباش کارگره، یکی بنا، یکی راننده..

یکی باباش نیست. مسافرته؛ جون میکَنه تا خرج اونارو بده..

یکی باباش مدیره یه موسسه ی خیلی مهمه..

یکی باباش هر شب، هر شب با دست پر میاد خونه..

یکی باباش آتش نشانه، یکی پرستارآمبولانس، یکی هنرمند..

یکی باباش معتاده تمام درامد زندگی رو صرف مواد میکنه..

یکی باباش قماربازه و تا حالا بارها همه ی زندگیشونو باخته..

یکی باباش پلیسه، یکی معلم، یکی وکیل..

یکی باباش خیلی گیره، ماشینو بهش نمیده و به مدل مو و لباسش اعتراض میکنه..

یکی باباش خیلی مریضه و همه، تلاششون جور کردن پول برای درمان اونه..

یکی باباش بابابزرگشه، یکی عموش، یکی ناپدریش..

یکی باباش تو فکر اینه که چطوری پولاشو خرج کنه تا هیچیش واسه وارثاش باقی نمونه..

یکی باباش تو فکر اینه که چطور به تربیت بچه اش بپردازه که بهترین فرزنده دنیا رو داشته باشه..

یکی باباش قطع نخاع است، یکی جانباز، یکی مفقودالاثر..

یکی باباش رفتگره و به داشتن همچین بابایی می نازه..

یکی باباش سرایداره، یکی نظامی، یکی کارمند و یکی..

هر کس باباش یه مدلیه. فرقی نمی کنه؛ مهم اینه که بابا هست.. این پناه و پشتوانه بزرگ زندگی، این حامی که حتی سایه اش مایه ی امنیته. مهم اینه که بابا هست..

شنبه شب توی یه برنامه رادیویی یه مامان داشت صحبت میکرد و از بغض بچه اش میگفت که اون موقع خواب بود.. رادیو هم مثل تلویزیون و خیلی های دیکه به استقبال روز پدر رفته بود. جشن گرفته بود و اون پسر کوچولو از غصه ی نداشتن پدر با بغض رفته بود که بخوابه، طاقت نداشت ببینه که برنامه ی رادیوییه مورد علاقش جشنی گرفته که پسر کوچولو سهمی در اون نداره..

مهم اینه که بابا هست آخه..

یکی باباش پیش خداست. شهید شده؛ هم پیش خداست هم پیش بچه اش..

یکی زندگیش باباشه و یکی اصلا نمیدونه بابا یعنی چی؟!

یکی میتونه برای 2 تا پسر، پدر باشه و یکی برای یه عالمه..!!